Duotone
Przez Hania

Duotone Home Spot #1

Jak staliśmy się Duotone Home Spot i dlaczego wszyscy czują się u nas jak w domu?

Od momentu pojawienia się Duotone’a (dawniej North Kite Boarding) na Półwyspie Helskim, weszliśmy we współpracę z ludźmi z ich polskiej ekipy. Zaczęliśmy od małej przygody z kitefoilem, który objawił nam nowe możliwości uprawiania kitesurfingu przy lekkim wietrze, żeby skończyć jako Duotone Foil Test Center i Duotone Home Spot zarazem.
Cieszymy się, że twarze znanej od lat marki kitesurfingowej znajdują u nas swój helski dom. Czy sprawił to surferski klimat bazy? To jakie wyznajemy wartości? Lekkość bytu, która o dziwo jest motywem napędzającym nas do działania? A może te wszystkie okoliczności naraz? Dziękujemy Wam za zaufanie i jak zawsze czekamy z otwartym sercem i ramionami!
Ekipa Funkite.pl

Naszą bazę budowaliśmy z drewna i ze słomy, starając się nie ingerować za bardzo w udostępniony nam teren. Pozostawiliśmy piękne róże, drzewo jarzębiny i wszystkie szuwary i trzciny, bo to nie my byliśmy tutaj pierwsi. Dbamy o tę przestrzeń, bo po nas przyjdą następni, a gdy nas już nie będzie chcielibyśmy, by Półwysep dalej istniał w nie całkiem odmienionym przez człowieka stanie.

Dom jest tam, gdzie kieruje się Twoje serce, gdy zaglądasz wgłąb duszy. Powinieneś zawierzyć swojemu sercu na tyle, aby odkryć, że twój dom nie musi być tam, skąd pochodzisz, ale tam dokąd zmierzasz.

Przez funkite.pl

Historia kitesurfingu

Jak powszechnie wiadomo, ludzkość od wieków wykorzystuje siłę wiatru do żeglowania, i mimo że kitesurfing rozwinął się stosunkowo niedawno, to pierwszy udokumentowany przypadek użycia latawca (kite’a) na wodzie zamiast żagla do napędu jachtu miał miejsce już w 1826 roku.

W 1977 roku holender Gijsbertus Adrianus Panhuizen jako pierwszy wykorzystuje siłę latawca do płynięcia w pozycji stojącej na desce. Swój wynalazek opatentował i choć nie przyniósł mu on znacznych korzyści finansowych, to jest on dziś uważany za wynalazcę kitesurfingu.

Ograniczenia materiałowe tamtych czasów nie pozwoliły jednak na gwałtowny rozwój tego sportu, którego wybuch nastąpił po 1995.

W 1996 odbyły się pierwsze kitesurfingowe mistrzostwa świata rozgrywane na Hawajach.

Dopiero cztery lata później kitesurfing dociera do Polski, tworzą się pierwsze szkoły kite’a , pojawiają się entuzjaści tego sportu oraz młode talenty które później okażą się znaczące na miedzy narodowej scenie kitesurfingu, nie sposób nie wymienić tu Janka Koryckiego czy Ani Grzelińskiej.

Sport ten ciągle rozwija się bardzo dynamicznie dając niesamowitą frajdę tym którzy go uprawiają.

Przez funkite.pl

zawody

Interesujemy się rozwoje tego sportu, technologicznymi nowościami i progresem zawodników. Zawody to miejsce gdzie tak naprawdę nasi dalsi lub bliżsi znajomi spotykają się by porównać czego nauczyli się lepiej i co jaki sprzęt daje im większe możliwości. Jesteśmy zawsze blisko tych wydarzeń uczestnicząc w nich i czerpiąc z nich wiedzę.

Nie zagwarantuję, że podczas akurat Twojego turnusu odbywać się będą profesjonalne zawody, ale jeśli tak to poinformujemy Cię o tym i będziemy służyć fachową recenzją podczas ich trwania.

Jako doświadczona szkoła kitesurfingu jesteśmy też współorganizatorami niektórych zawodów.
Polub nas na facebook.com by być zawsze na bieżąco.

Przez funkite.pl

Władysławowo

Nasza szkoła nie zna przypadku osoby w której pojawiła by się potrzeba opuszczania naszej grupy instruktorów, kursantów i kursantek w celu szukania innych atrakcji.
Jednak gdybyś okazał/okazała się pierwsza taka osobą to możesz być spokojny/spokojna, z naszej bazy na campingu „Polaris” do Władysławowa prowadzi nowo wybudowana droga rowerowa. Jeśli nie lubisz jeździć na rowerze to możesz udać się tam spacerkiem plażą, bądź złapać często kursujący autobus, ale zaufaj nam, nie będziesz chciał nas opuszczać ani na 5min

Port morski – wybudowany w 1938 roku. Port we Władysławowie (położony nad otwartym morzem) jest jednym z najważniejszych portów rybackich na Bałtyku pod względem ilości wyładowywanej ryby, liczby obsługiwanych kutrów rybackich i wyposażenia. Oprócz wypełniania swych podstawowych funkcji (przetwórstwo ryb, fabryka lodu i mączki rybnej, stocznia remontowa) chętnie gości turystów. Od maja do października cumują jachty sportowe i żaglowce, które mogą zaopatrzyć się tu w paliwo, prowiant i wodę, dokonać niezbędnych napraw i remontów. W porcie znajduje się morskie przejście graniczne dla turystów udających się do portów skandynawskich, litewskich i łotewskich. W miesiącach letnich z portu pasażerskiego można wypłynąć statkiem w rejs po Bałtyku („Kejb”). Port, a dokładnie zachodni falochron pełni rolę mola i jest ulubionym miejscem dla wędkarzy i spacerowiczów.

Plaża i kąpielisko – szerokość plaży sięga 200 m, w okresie letnim czynnych jest dwanaście kąpielisk strzeżonych. Na plaży znajduje się siedziba Radia Władek oraz zjeżdżalnia wodna. Dla żądnych mocnych wrażeń czekają wycieczki bananami po morzu.

Hallerówka i muzeum przyrodnicze – muzeum generała Józefa Hallera znajduje się przy ulicy Morskiej. Jest to willa, w której niegdyś mieszkał generał oraz muzeum okazów przyrodniczych.

Jarmark Morski przy ulicy Sportowej.

Lunapark Sowiński – przeniesiony w 2006 roku za Urząd Miasta (ul. Gen Józefa Hallera); młyn widokowy, gokarty. Możliwość skorzystania z przejażdżki ciuchcią na trasie Władysławowo – Jastrzębia Góra.

Dom Rybaka – na szczycie domu przy ulicy Gen. Hallera położony jest taras widokowy na wys. 65m, skąd można obejrzeć panoramę miasta i całej Mierzei Helskiej.

Rezerwat przyrody Słone Łąki – położony w dzielnicy Szotland, nad Zatoką Pucką, u nasady Mierzei Helskiej obszar podmokłych łąk, tworzonych głównie przez tzw. halofity, tj. rośliny znoszące znaczne zasolenie podłoża. Źródłem zasolenia są tu słonawe wody Zatoki Puckiej. Do najcenniejszych gatunków flory występujących w rezerwacie należy jarnik solniskowy (jedyne współczesne stanowisko na Pomorzu Gdańskim), centuria nadbrzeżna (ściśle chroniona), ostrzew spłaszczony, ostrzew rudy i babka nadmorska (ściśle chroniona). Właściciele gruntów, znajdujących się w granicach obiektu powołali jednak Społeczny Komitet Obrony Praw Własności Nieruchomości Rezerwatu Przyrody „Słone Łąki”, które dąży do całkowitej likwidacji rezerwatu, a przynajmniej do poważnego zmniejszenia jego powierzchni.

Przez funkite.pl

Półwysep Helski

Półwysep Helski to jedyny w swoim rodzaju, długi na 34 km, wąski pasek piaszczystego lądu, otoczony od północy Bałtykiem, a od południa Zatoką Pucką. Półwysep Helski powstał dzięki prądom morskim, które niosły piasek wypłukiwany z dna morskiego. Powstawał stopniowo, najpierw jako ławica, która tworzyła małe wysepki mające w końcu połączyć się i utworzyć ten wąski pasek piasku zwany dziś Helską Kosą, Gęsią Szyją czy po prostu Półwyspem Helskim. Od północy brzeg półwyspu jest wyrównany, znajduje się tam wał wydmowy oraz przepiękne, szerokie plaże. Najwyższe wydmy to Góra Szwedów (15 m n.p.m.) i Bocianie Gniazdo.
Fale oraz kra lodowa spowodowały, że z południowej strony linia brzegowa jest pofałdowana.

Interesujący jest też klimat Półwyspu – małe amplitudy temperatur, niskie opady, największa w Polsce ilość dni słonecznych przy jednoczesnym wietrze – idealne i wymarzone wprost miejsce do uprawiania windsurfingu i żeglarstwa oraz innych sportów wodnych. Bogata przyrodę „lądową” Półwyspu tworzą kormorany, perkozy, biegusy, czajki, petrele, mewy, rybitwy, sarny, zające, dziki, lisy i jeże oraz wiele, wiele innych. W wodach otaczających Półwysep żyją ryby morskie (flądry, śledzie, szproty, dorsze, łososie, trocie wędrowne) i słodkowodne (szczupaki, płocie, okonie). Do zatoki zaglądają też foki szare, delfiny białonose i morświny. Od 1978r. Półwysep ze względu na specyficzne położenie i mikroklimat należy do Nadmorskiego Parku Krajobrazowego.

Przez funkite.pl

Chałupy

Chałupy są pierwszą miejscowością mijaną na Półwyspie. Dzięki bezpiecznej, płytkiej Zatoce, na której zawsze wieją wiatry, Chałupy stały się jednym z najlepszych miejsc do uprawiania windsurfingu i kitesurfingu w Europie. Wieś słynie ze swojej szerokiej piaszczystej plaży ciągnącej się od strony Morza Bałtyckiego wzdłuż całej miejscowości, jak i znanej wszystkim, chociażby z piosenki Zbigniewa Wodeckiego „Chałupy welcome to”, plaży nudystów. Prócz atrakcyjnego dla turysty położenia poszczycić się mogą żywą kulturą ludową i pielęgnowaniem dobrych, rybackich tradycji. Rokrocznie w drugiej połowie lipca odbywa się w Chałupach plenerowa impreza „Kaszebszczi bote pod żoglami” (Kaszubskie łodzie pod żaglami), w czasie której można podziwiać stare łodzie rybackie oraz uczestniczyć w wielu „rybackich” konkursach. Liczne prywatne kwatery, pensjonaty i ośrodki wypoczynkowe zapraszają przez cały rok.

Wcześniej Chałupy nazywały się m.in. Budziszewo – od nazwiska rybaków Budziszów. Do dziś najczęstsze nazwisko mieszkańców Mierzei Helskiej to Budzisz. Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z roku 1635, kiedy to król Władysław IV założył w tej okolicy twierdzę Vladislausburg, stanowiącą element systemu obrony polskiego wybrzeża. W 1664 osada rybacka Budziszew, przeszła pod władanie rodziny Sobieskich. Inna nazwa Chałup to Ceynowa. Nazwa Chałupy pojawiła się pierwszy raz w roku 1920, choć nazwa Ceynowa funkcjonowała jeszcze do roku 1928. W 1922 poprowadzono przez Chałupy linię kolejową, łącząca Hel z Władysławowem. Wtedy wieś liczyła 230 osób. Od tego czasu wieś poczęła stopniowo przekształcać się z osady rybackiej w popularny kurort wypoczynkowy. W 1991 w Chałupach powstał kościół pod wezwaniem św. Anny, w 1997 od strony Zatoki Puckiej wybudowano przystań morską. Od kilkudziesięciu lat odbywają się w Chałupach regaty starych łodzi rybackich (tzw. pomeranek) Kaszubskie Łodzie pod Żaglami (kasz. „Kaszëbszczi bôtë pod żôglama).

Przez funkite.pl

Camping Polaris

Baza kitesurfingowa naszej szkoły usytuowana jest na wyjątkowo malowniczym campingu Polaris (5 km od Władysławowa, 1,5 km od miejscowości Chałupy). Ciągnąca się wzdłuż piaszczystej plaży rozległa płycizna oraz często wiejące wiatry stwarzają doskonałe warunki do uprawiania kitesurfingu i windsurfingu. Hel to idealne miejsce na pierwsze kroki! Polaris, jako największy na Półwyspie Helskim, oferuje możliwość wypoczynku w bliskości z naturą. Każdy może znaleźć dla siebie ciche i spokojne miejsce na niewielkiej polanie z dala od hałasu i zgiełku. To co wyróżnia ten camping to jedyna w swoim rodzaju atmosfera, gdzie naprawdę poczujemy klimat tego niezwykłego miejsca. Położenie Polarisu pozwala na naukę w najlepszych warunkach. Brak zbyt wielkich płycizn sprawia, że windsurfing staje się przyjemniejszy i bezpieczniejszy niż w innych rejonach zatoki, natomiast strefa Kite zapewnia miejsce do nauki i pływania w spokoju i bez tłumu. Wśród zalet Polarisu zauważmy elegancką restaurację i kawiarnię czynną do późnych godzin wieczornych. Zwolennicy własnych posiłków bez problemu mogą zakupić produktu w dobrze zaopatrzonym sklepie spożywczym na terenie Polarisu.

Jak do nas trafić pociągiem

Wysiądź na stacji kolejowej „Chałupy” w miejscowości Chałupy na półwyspie Helskim. Następnie piechotą(12min), autostopem(1,5min) lub rowerem podążaj w kierunku Władysławowa. Po lewej stronie miniesz trzy campingi aż dotrzesz do campingu „Polaris” Wejdź na camping skręć w lewą stronę. Idąc dalej prosto dotrzesz do naszej bazy.
Na Campingu prowadzić Cię będą strzałki FunKite.pl

Jak do nas trafić autem.

Kieruj się na miejscowość Władysławowo. Następnie wjedź na półwysep Helski ( kieruj się na miejscowość Hel ) Po lewej stronie znajdować się będzie sklep „Biedronka” oraz „Lidl” a następnie stacja benzynowa. Za stacją benzynową po prawej stronie musisz minąć cztery campingi. Piąty camping to camping Polaris. Wjedź na camping Polaris skręć w lewą stronę. Jadąc dalej prosto dotrzesz do naszej bazy. Na Campingu prowadzić Cię będą strzałki FunKite.pl.

Przez funkite.pl

Filmy szkoleniowe

Przypominamy że nasza szkoła (FunKite.pl) jako jedna z pierwszych miła przyjemność zrealizować film szkoleniowy. Oczywiście jego tematem jest kitesurfing.
Lekcja Pierwsza – kite komorowy bo tak zatytułowana jest pierwsza część wyżej wymienionego filmu pokazuje wszystkie podstawowe informacje przekazywane kursantom w pierwszej części szkolenia.

Oczywiści ten ani żaden inny film nie zastąpi lekcji z doświadczonym, wykwalifikowanym instruktorem, może on jednak stanowić zachętę dla osób przymierzających się do kite ’a. Z kolei dla osób już po kursie jest on dobrym sposobem na odświeżenie wiedzy zdobytej na lekcjach.

Życzymy miłego oglądania!

Już ponad dwa lata temu mieliśmy przyjemność wraz z firmą PanikaStudio oraz AWProduction brać udział w realizacji filmu szkoleniowego – windsurfingowego. Sponsorem tego typu promocji windsurfingu (filmu) była firma Hestia.

Zapraszamy do projekcji i do uprawiania tego cudownego sportu!

Przez funkite.pl

Co to jest windsurfing

„…Windsurfing – sport wodny, uprawiany przy użyciu deski i przymocowanego do niej elastycznie pędnika żaglowego…”

Tak zaczyna się definicja windsurfingu znaleziona na www.Wikipedia.org, ale czy to na 100% to co chciał by przeczytać ktoś kto zaczyna się interesować tym sportem? Windsurfing daje uczucie wolności, radość i satysfakcje.
Sportu który wymaga współpracy z żywiołami natury dając przy tym ogrom radości nie da chyba się opisać słowami.

Wiatr, słońce, plaża, woda, piękny kolorowy nowoczesny sprzęt i przyjaciele. Mieszanka pozytywnie wybuchowa – tym jest windsurfing.

Oczywiście to co można znaleźć w dalszej części opisu również jest w 100% prawdą. My jednak polecamy windsurfing w praktyce wychodząc z założenia, że to co czuje się pływając na desce żadne słowa nie opiszą.

Zapraszamy do fachowej lektury:

Sport polegający na żeglowaniu podobnym do jachtowego, lecz przy pomocy innego sprzętu. Deski o wyporności od 60-70 do ponad 300 litrów, dzielą się na mieczowe i bezmieczowe (o szerokości dochodzącej nawet do 101 cm, tzw. wide-body lub flapery). Pędnik stanowi zespół masztu, bomu oraz żagla o różnej powierzchni (stosuje się różne żagle dla odpowiedniej siły wiatru oraz umiejętności i postury zawodnika, od 0,5 do 12,5 m2). Do połączenia deski z żaglem stosuje się przeguby gumowe.

Windsurfing ma wiele różnych odmian. Podstawowe to:

Freeride – właściwe pływanie na desce. Wykonywanie takich manewrów jak hals, zwrot, hals i osiąganie przy tym znacznych prędkości do 30 węzłów. Takie pływanie uprawia na co dzień zdecydowana większość windsurferów na płaszczyźnie amatorskiej lub rekreacyjnej. Nie ma tutaj specjalnych wymagań sprzętowych. Oczywiście freeride można również uprawiać na większych deskach wave lub freestyle, a nawet na deskach slalom.

Freestyle – inaczej „wariacje” na desce. Jest to bardzo stara dyscyplina, lecz wraz z pojawieniem się nowych, lżejszych i zwrotniejszych desek zaczęła się intensywniej rozwijać. Pierwszym manewrem, który rozpoczął nowoczesny freestyle jest vulcan (rodzaj zwrotu z wiatrem, tyle, że wykonanym w powietrzu). Freestyle to przede wszystkim dobra zabawa i ciągła nauka setek manewrów (np. spock, chachoo, canabrava itp.). Freestyle stale się rozwija i rozwijać się będzie, gdyż w tej dyscyplinie windsurferów ogranicza jedynie wyobraźnia.

Formuła – regaty wyścigowe. W ciągu ostatnich 15 lat urosła do rangi najbardziej prestiżowej dyscypliny windsurfingowej. Rozgrywana jest przy wiatrach słabych i średniej mocy. Deski do formuły posiadają pojedynczy statecznik o maksymalnej długości 70 cm, natomiast powierzchnia żagli dochodzi do 12,5 m2. Zawodnicy samodzielnie decydują o doborze sprzętu spośród produktów ogólnie dostępnych na rynku, jeśli spełniają tylko wymogi Formula i ISAF. Także rozmiar żagla, jak i długości statecznika pozostawiony jest do decyzji windsurferów. Możliwości indywidualnego doboru sprzętu, idealnie pasującego do upodobań oraz budowy fizycznej zawodnika, czyni Formułę Windsurfing najszybszą (nie licząc Speed) dyscypliną żeglarską. Formuła jest szczególnie popularna na Florydzie, gdzie promują ją takie sławy jak Fernando Martinez, Alex Morales, Ron Kern oraz juniorzy: Alex Stankie i Sergio Cremisini, a także we wschodniej Australii, gdzie rozpowszechniana jest przez Seana O’Briena wraz z Allison Shreeve.

Deski do Formuły używane są na płaskiej wodzie co czyni je alternatywną dla „windsurfingu na fali”. Spisują się rewelacyjnie zarówno w żegludze „z wiatrem” jak i „na wiatr”, jednak stosunkowo długi statecznik dość skutecznie utrudnia surfowanie w tzw. pół wietrze. Tłumaczy to poniekąd sposób rozgrywania zawodów w Formule Windsurfing. Tor, który muszą pokonać zawodnicy ma kształt prostokąta (dłuższe ramiona ustawione równolegle do wiatru), lub typowego Zig-Zagu z wiatrem.

Jedną z najbardziej utytułowanych zawodniczek Formuły Windsurfing na świecie jest Dorota Staszewska, która czterokrotnie wygrywała mistrzostwa świata i dwukrotnie zdobyła puchar świata w tej klasie; jednym z najbardziej utytułowanych zawodników jest Polak – Wojciech Brzozowski, wielokrotny mistrz świata i Europy.

Slalom – odmiana stara jak sam windsurfing, która odeszła w cień wraz z pojawieniem się Formuły Windsurfing. Od jakiegoś czasu jednak możemy obserwować ponowne zainteresowanie slalomem. Konkurencja polega na ściganiu się na trasie wyznaczonej według symbolu „8” lub slalomu między bojami na kursie z wiatrem. Używa się tutaj z reguły sporych pędników (o wiele za dużych na panujące warunki) wyposażonych zazwyczaj w 4 cambery.

Super X – dyscyplina młoda, już nie rozwijająca się. Ostatnie zawody w tej klasie zostały rozegrane w 2006 roku i aktualnie nie planuje się kolejnych. Było to w zasadzie połączenie regat slalomowych z zawodami freestyle. Trasę wyścigu często planowano identycznie jak trasy do slalomu. Innowacją było ustawienie tzw. „parówki” – podłużnej boi o wysokości ok. 50–60 cm przez którą należało przeskoczyć. Dodatkowo istniały tzw. „sections” – obszary gdzie każdy zawodnik musiał wykonać określony manewr. Najczęściej były to frontloop, duckgybe lub spock. Dyscyplina była bardzo widowiskowa i wyjątkowo niebezpieczna. Na „parówkach” zawodnicy pływali blisko siebie, co groziło staranowaniem się nawzajem. Dlatego też Super X to jedyna dyscyplina windsurfingu, w której obowiązywał kask. Używało się tutaj desek, które są połączeniem sprzętu do slalomu i freestyle.

Speed – jedna z najbardziej ekscytujących form uprawiania windsurfingu. Również jedna z najniebezpieczniejszych. W tej dyscyplinie korzysta się z małych desek i dużych żagli do slalomu. Na płaskiej wodzie przy wietrze 7 w skali Beauforta osiąga się wielkie prędkości (ponad 60 km/h).

Wave – polega na ujeżdżaniu fal – w zasadzie wtedy nie wykorzystuje się wiatru lecz siłę nośną fali. Pędnik musi być lekki, by łatwo i szybko można było nim odpuszczać i łapać wiatr. Na falach można wykonywać tzw. jazdy frontside i backside. Przy wysokich falach można wykonywać podwójne salta oraz manewry takie jak table top (wymyk deski do góry dnem w powietrzu). Pływanie na falach jest z reguły niebezpieczne, gdyż tam gdzie występują najlepsze fale, często są i rafy koralowe. Zderzenie z rafą może skończyć się nawet śmiercią.

Wymienione gatunki windsurfingu to odmiany podstawowe. Istnieją również gatunki będące syntezą różnych odmian. Jeden z nich to freemove (synteza freestyle i freeride – czyli pływanie tam i z powrotem połączone z wykonywaniem skoków, zwrotów w różnych wariacjach i ewentualnie podstawowych manewrów freestyle). Istnieje również taki rodzaj windsurfingu jak freecarve – czyli pływanie po prostej z jak największą prędkością i robienie agresywnych, wręcz slalomowych zwrotów. Używa się tutaj desek o dużej manewrowości

Deski windsurfingowe

W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych deski windsurfingowe dzielono na długie (longboards) i krótkie (shortboards). Długie deski zwyczajowo miały przynajmniej trzy metry długości. Współcześnie deski windsurfingowe można podzielić na następujące kategorie:

Freeride – deski przeznaczone głównie do pływania amatorskiego i rekreacyjnego, głównie na spokojnej wodzie. Osiąga się na nich prędkości do 30 węzłów. Do pływania freeride najlepiej nadają się deski o szerokiej rufie, sporej stabilności a do tego w komplecie z dużym, freerace’owym, 2 lub 3 kamberowym żaglem.

Formula Windsurfing Class – krótkie deski, nie szersze niż 1 metr. Korzysta się z nich w wyścigach Formula Windsurfing.

Wave – małe, lekkie i łatwo manewrujące deski do pływania na załamujących się falach. Jest to sprzęt o długości nie większej niż 260 cm. Szerokość wynosi od 50 do 60 cm. Deska charakteryzuje się sporym podgięciem dziobu i sztywną konstrukcją. Generalną zasadą przy pływaniu na deskach Wave jest korzystanie ze sprzętu o wyporności (wyrażonej w litrach) zbliżonej do wagi zawodnika (w kilogramach). Wyporność sprzętu wave wynosi najczęściej od 65 do 90 litrów.

Freestyle – szerokie deski o wysokiej wyporności (maksimum 115 litrów) przeznaczone dla żeglarzy uprawiających sztuczki akrobatyczne (skoki, zwroty, vulkan). Żagle do takich desek muszą lekkie i manewrowe, co umożliwia błyskawiczne przyspieszenie i pozwala lepiej rotować.

Slalom – krótkie deski o dużej manewrowości. Charakteryzują się mało podgiętym dzióbem i równolegle ułożonymi krawędziami. Często są wyposażone w charakterystyczne wycięcia na rufie (ang. cut outs), które ułatwiają szybsze wejście w ślizg i lepszą prędkość na halsie.

Funboards – są to deski dla początkujących. Często wyposażone są w miecz, by ułatwić niedoświadczonemu windsurferowi utrzymanie się na desce. Z tego samego powodu Funboards są niemal tak szerokie jak deski Formula i mają bardzo dużą wyporność. Czasami są nazywane również „Begginer Boards”

Racing longboards – długie deski przeznaczone dla windsurferów zajmujących się wyścigami. Takimi deskami jest sprzęt spełniający wymagania klas Mistral One Design, czy olimpijskiej klasy RS:X.

Bardzo często podejmuje się próby budowania desek łączących różne kategorie. Niektóre z nich to np. freerace, freestyle-wave, czy freeformula.

Rodzaje żagli windsurfingowych

Współczesne żagle windsurfingowe zbudowane są z dwuwarstwowej folii poliestrowej zbrojonej siatką z wysoko wytrzymałych włókien. Najczęściej jest to monofilm (folia poliestrowa) oraz różne hybrydy polimerów powstających na bazie poliestru. W nowoczesnych konstrukcjach jedynie tak zwane okno żagla wykonuje się z folii PVC (polichlorek winylu).

Analogicznie jak w przypadku desek, nazwy żagli są często ściśle związane ze stylem uprawiania windsurfingu. Podstawowe modele to:

Wave – Składa się z 4-5 listew idealnie komponujących się z deskami o długości mniejszej niż 3 metry. Aktualnie żagle z typu Wave są budowane bardzo lekko. Ich wymiary mają od 2,5 do 6,0 m2. Są bezcambrowe, a spora powierzchnia żagla wzmocniona jest kevlarami. Wave są wyposażone w udogodnienia, które pomagają wykonywać skoki (np. podwyższenie dolnego liku).

Freestyle – Żagiel tego rodzaju ma rozmiar od 4,0 do 7,0 m2 i jest zbliżony w budowie do modeli wave. Żagle freestyle różnią się tym, że są bardziej rozbudowane w dolnym liku i mają większą liczbę listew od 5 do 6. Nieznacznie wyróżnia je również maszt.
Freeride – Żagle typu Freeride są wyjątkowo lekkie i uniwersalne. Dedykowane przede wszystkim windsurferom pływającym w celach rekreacyjnych. Powierzchnia żagla wynosi od 4,0 do 9,0 m2. Żagle freeride są najczęściej bezcambrowe.

Race – Żagle typu Race to sprzęt wyścigowy, skonstruowany z myślą o szybkościowych konkurencjach sportowych. Rozmiar tych żagli sięga nawet 12,5 m2 (największe z nich używane są w klasie Formula Windsurfing). Posiadają one stały, głęboki profil, który uzyskano dzięki zastosowaniu dużej ilości camberów oraz użyciu poszerzonej kieszeni masztowej. Na żaglach race można osiągać dużą prędkość w bardzo krótkim czasie przy stabilnym ciągu.

Przez funkite.pl

Historia windsurfingu

Za twórców windsurfingu uważa się dwóch Kalifornijczyków: żeglarza i konstruktora lotniczego Jima Drake’a oraz surfera i matematyka Hoyla Schweitzera. To oni przewodzili grupie przyjaciół z Los Angeles, która pod koniec lat sześćdziesiątych stworzyła deskę windsurfingową. Konstruktorzy wykorzystali przy tym komputerowe metody projektowania. Po przeprowadzeniu wielu prób na wodzie, otrzymali ostateczny kształt żagla, masztu, bomu i deski oraz opracowali sposoby łączenia ze sobą poszczególnych elementów.

Nasza przygoda z windsurfingiem zaczęła się już na początku lat dziewięćdziesiątych.

Miało to miejsce w małej miejscowości Dębki gdzie w 1991 roku czyli 21 la temu Powstała jedna z pierwszych szkółek windsurfingowych w Polsce. Szefem i właścicielem szkoły był wtedy Piotr Puzynowski (Puzon), prekursor funboarda w Polsce:
– trzykrotny Mistrz Polski Juniorów w klasie 420 i 470,
– siedmiokrotny z rzędu Mistrz Polski w Funboardzie-windsurfingu,
– Mistrz Europy, dwukrotny Vice Mistrz Świata w windsurfingu,
– Mistrz Polski powyżej 35 lat w slalomie na nartach wodnych, aktualny rekordzista Polski w slalomie powyżej 35 lat.

Dziś Piotr Puzynowski prowadzi firmę SURF SEVEN, na której stronę zapraszamy: www.surf7.pl

My, w których Puzon już 21 lat temu zaszczepił pasję do windsurfingu przekazujemy ją dalej starając się by każdy z naszych klientów nie tylko nauczył się pływać na desce ale też pokochał to i świetnie się bawił.

Dębki z niepowtarzalnym nastrojem lat 80 i 90 na zawsze pozostaną w naszej pamięci jako niesamowity spot ( otwarte morze i jedna z najlepszych i najdłuższych fal w Polsce)

Nasza szkoła znajduje się jednak na Półwyspie Helskim na Campingu Polaris gdyż jest to szczególne miejsce do nauki i uprawiania windsurfingu. Łatwość szkolenia i pływania dzięki płaskiej i stosunkowo płytkiej wodzie to argument za nie do przebicia.

Warto pamiętać, że trudno jednoznacznie wskazać kto był wynalazcą windsurfingu. W różnych częściach świata, nie związani ze sobą, konstruktorzy, już wcześniej pracowali nad połączeniem deski surfingowej z żaglem. W 1965 roku magazyn Popular Mechanics opublikował artykuł Newmana Darby’ego, w którym opisano konstrukcję przypominającą deskę surfingową, zaopatrzoną w kwadratowy żagiel. W Wielkiej Brytanii deskę z żaglem, już pod koniec lat pięćdziesiątych, łączył Peter Chilvers, a w Australii jeszcze wcześniej zajmował się tym nastolatek Richard Eastaugh.

Jednak to Jim Drake i Hoyle Schweitzer są autorami określenia „windsurfer”, które zostało opatentowane w USA w 1973 roku. Na tym skończyła się wspólna przygoda obu konstruktorów. Drake jako naukowiec nie chciał zajmować się zawodowo handlem, więc odsprzedał wszelkie prawa do patentu Schweitzerowi. Ten w założonej w 1968 roku firmie Windsurfing International produkował, promował i udzielał patentu na deski windsurfingowe. Hoyle Schweitzer w dużej mierze odpowiada za rozpropagowanie sportu na świecie. Paradoksalnie, zamiast w Stanach Zjednoczonych, największą popularność windsurfing zyskał w Europie Zachodniej. Kiedy nowy sport stawał się modny, inni konstruktorzy postanowili produkować deski odwołując się do wcześniejszych konstrukcji. Patent Schweitzera wygasł w 1987 roku.

Boom windsurfingu w latach osiemdziesiątych sprawił, że sport ten awansował do kategorii dyscyplin olimpijskich. Stało się to w roku 1984. W połowie lat dziewięćdziesiątych popularność windsurfingu zmniejszyła się. Nastąpił jednak rozwój sprzętu, który stawał się coraz bardziej wyspecjalizowany.